Δίσκοι ζωής #2: Bruce Springsteen - Nebraska


Πάντα είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία σε solo δίσκους που χαρακτηρίζονται ως "χαμηλών τόνων" και στους οποίους η φωνή του καλλιτέχνη συνοδεύεται από ελάχιστα όργανα (συνήθως μια κιθάρα ή ένα πιάνο), διατηρώντας έτσι τον πρώτο ρόλο στον καθορισμό του χαρακτήρα του δίσκου. Τέτοιοι δίσκοι είναι π.χ. ο ομώνυμος του Mark Hollis (τραγουδιστή των Talk Talk), το "Hips and Makers" της Kristin Hersh, το "Wilderness" του Brett Anderson. Ο δίσκος όμως που ξεχωρίζω και έχω σε ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου είναι το "Nebraska" του Boss.

Το "Nebraska" κυκλοφόρησε το 1982, μετά τη μεγάλη επιτυχία του διπλού "The River". Ήδη από αυτόν και τον προηγούμενο δίσκο ("Darkness On The Edge Of Town") ο Springsteen είχε αρχίσει να δίνει έναν πιο σκοτεινό χαρακτήρα στα τραγούδια του, ισορροπώντας ανάμεσα σε uptempo κομμάτια ("Hungry Heart", "Tenth Avenue Freeze-Out" κ.ά.) και προσωπικές ιστορίες που διηγούταν χαμηλόφωνα ("The River", "Badlands", "Backstreets") . Το κεντρικό θέμα των στίχων του - ανθρώποι της εργατικής τάξης και η προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τα αδιέξοδα της ζωής τους - παρέμεινε ως είχε, βρήκε όμως την καλλιτεχνική κορύφωσή του στο "Nebraska".

Ο δίσκος είναι μια συλλογή από ιστορίες με πρωταγωνιστές απελπισμένους ανθρώπους που ζουν στα όρια του νόμου αλλά και πέρα από αυτά. Serial killers ("Nebraska"), μέλη του οργανωμένου εγκλήματος ("Atlantic City"), απελπισμένοι δολοφόνοι ("Johnny 99"), μίζεροι blue-collar workers ("Highway Patrolman", "State Trooper", "Open All Night") με κοινό χαρακτηριστικό τη δίψα για φυγή και την τροπή που παίρνει η ζωή τους όταν τους παρουσιάζεται μια τέτοια ευκαιρία. Αυτή η ωμή, βασανιστική εξιστόρηση γίνεται με τη συνοδεία μόνο ακουστικής κιθάρας και ορισμένων άλλων συνοδευτικών οργάνων (φυσαρμόνικα, μαντολίνο κλπ.) που παίζονται όλα από τον ίδιο τον Springsteen. H φωνή του είναι ψιθυριστή, σχεδόν ικετευτική, όπως και οι χαρακτήρες που περιγράφει, και η απλή, πρόχειρη σπιτική ηχογράφηση σε τετρακάναλο επικεντρώνει την προσοχή του ακροατή στην ουσία της μουσικής και των ιστοριών που εξιστορούνται.

Ο Springsteen ηχογράφησε τα τραγούδια του "Nebraska" ως demo για την "κανονική" παραγωγή με ηλεκτρικό ήχο, στα χνάρια των προηγούμενων δίσκων του. O δίσκος ηχογραφήθηκε και με τον ηλεκτρικό ήχο της E-Street Band, αλλά ο Boss αποφάσισε να θέσει σε κυκλοφορία τις ακουστικές ηχογραφήσεις. Φαίνεται ότι το "Electric Nebraska", όπως αποκαλείται, δεν πρόκειται να κυκλοφορήσει στο άμεσο μέλλον, μιας και ο ίδιος ο Springsteen θεωρεί ότι κυκλοφόρησε η σωστή έκδοση των τραγουδιών. Και ποιος να του πει ότι έχει άδικο;



Bruce Springsteen - Atlantic City

This entry was posted in . Bookmark the permalink.
Από το Blogger.