Παλιά καλή συνήθεια

Σήμερα ξαναξεκίνησα το πρωινό τζόγκινγκ, που τόσο μου είχε λείψει τους τελευταίους μήνες. 40 λεπτά τρέξιμο και νιώθεις άλλος άνθρωπος για όλη τη διάρκεια της ημέρας. Πραγματικά ξυπνάει και το σώμα και το μυαλό, ειδικά όταν η αποχή είναι μεγάλη.

Ευτυχώς η Πανεπιστημιούπολη είναι ακόμα προσβάσιμη για όσους θέλουν να αθληθούν, παρότι τα τελευταία χρόνια παρατηρώ μια ανησυχητική αύξηση των αυτοκινήτων που παρκάρουν και κυκλοφορούν συχνά ανάμεσα στους πεζούς - όχι μόνο αυτοκίνητα που ανήκουν στις υπηρεσίες του ΕΚΠΑ αλλά και ταξί, σχολές οδηγών και φυσικά όσοι βαριούνται να κουνήσουν τα πόδια τους. Υπάρχει πάντως χώρος για όλους (ακόμα και όταν καταλαμβάνεται από το τεράστιο φεστιβάλ της ΚΝΕ) καθώς και διαφορετικοί τύποι εδάφους: άσφαλτος για περπάτημα (και όχι για τζόγκινγκ, επιβαρύνει πολύ το σώμα), ταρτάν στίβου (το καλύτερο για τρέξιμο), ανώμαλο έδαφος (για τους πιο τολμηρούς). Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό και όμορφο είναι ότι σήμερα στις 9 το πρωί είδα πάρα πολύ και διαφορετικών ηλικιών κόσμο: μπαμπάδες με πιτσιρίκια και ποδήλατά, μεσήλικα ζευγάρια που βόλταραν χαλαρά και αρκετός νεαρόκοσμος με τα iPod στ' αυτιά. Κι αυτό λέει πολλά σε μια πόλη που ασφυκτιά για ανοιχτούς δημόσιους χώρους όπου μπορείς να αθληθείς με σχετική άνεση και ασφάλεια.

Είπα πριν ότι το τζόγκινγκ και γενικά η σωματική εξάσκηση μου είχε λείψει τους τελευταίους μήνες. Προτού παρουσιαστώ στο στρατό ήλπιζα ότι η σωματική βελτίωση θα αποτελούσε βασική δραστηριότητα κάθε πρωί προτού ξεκινήσουν οι υποχρεώσεις στο στρατόπεδο - όμως έκανα λάθος. Σοβαρή πρωινή γυμναστική έκανα στο στρατό όλη κι όλη μία φορά, κι αυτή επειδή αναμενόταν επίσκεψη κάποιου αστεράτου. Το αποτέλεσμα ήταν η μέχρι τότε συμπαθητική φυσική μου κατάσταση να πέσει κατακόρυφα, ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες που απασχολούμουν σε γραφείο της μονάδας και καθόμουν από το πρωί μέχρι το μεσημέρι. Ευτυχώς δηλαδή που υπήρχαν τα περίπολα και κινούμασταν λίγο, ειδάλλως θα είχα σκουριάσει εντελώς.

Τέλος πάντων, με το iPod γεμάτο με ωραίες μουσικές και το κινητό κλειστό στο σπίτι αυτά τα 40 λεπτά είσαι μόνος με τον εαυτό σου. Δε χρειάζεται τίποτα άλλο εκτός από ένα ωραίο tracklist όπως το παρακάτω για να δώσει το ρυθμό:

1. Placebo - Meds
2. OK Go - Here It Goes Again
3. Razorlight - Somewhere Else
4. Ξύλινα Σπαθιά - Ξεσσαλονίκη
5. Editors - The Racing Rats
6. Arctic Monkeys - Brianstorm
7. Garbage - Why Do You Love Me
8. Kaiser Chiefs - I Predict A Riot
9. Lush - Ladykillers
10. The Cure - A Forest

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

7 Responses to Παλιά καλή συνήθεια

  1. Μπορείς να ρυθμίσεις τα τραγούδια ανάλογα με την ένταση της γυμναστικής που θέλεις να δώσεις ;-)

  2. JoaN says:

    "μέσα στα απλά ειν' τα ωραία..." και είναι ό,τι καλύτερο, ο καθένας μας να τα βρίσκει και να τον γεμίζουν-ευχαριστούν!

  3. @Kitsosmitsos ναι αλλά δε χρειάζεται να τη χαμηλώσεις πολύ την ένταση γιατί το τρέξιμο θα καταλήξει σουλάτσο lol

    @JoaN ειδικά αυτό είναι από τα πολύ απλά και όμως πολύ αγαπημένα!

  4. Κι εσύ εκεί γύρω κατοικοεδρεύεις;

  5. Ας πούμε ότι στο φεστιβάλ της ΚΝΕ όταν μιλάει η Παπαρήγα κλείνω πόρτες παράθυρα και πάλι ακούγεται σαν να φωνάζει μες στο αυτί μου.

  6. lol εντάξει, εγώ είμαι λίγο πιο μακριά. Αν κλείσω τα τζάμια δεν ακούγεται!

Από το Blogger.