Αυτο(μπ)λογ(κ)οκρισία


Η επιλογή να διατηρείς ένα blog με την κανονική σου ταυτότητα προϋποθέτει ότι αποδέχεσαι και εφαρμόζεις αυτολογοκρισία. Ο βαθμός στον οποίο αυτολογοκρίνεσαι καθορίζεται από το μέγεθος του κινδύνου να βρεθείς σε ανεπιθύμητες καταστάσεις εξαιτίας των γραφομένων σου. Αν, πάλι, είσαι γνωστός και φτασμένος στην προ-blogging ζωή σου, ο κίνδυνος μειώνεται μιας και η γνώμη σου μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει "by default" εξέχουσα βαρύτητα, άρα έχεις μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας να σχολιάσεις επί παντός επιστητού. Όμως η χρήση της πραγματικής ταυτότητας δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να ταυτίσει τα γραφόμενα με ένα συγκεκριμένο υπαρκτό πρόσωπο και στον γράφοντα το (σημαντικό) αίσθημα της απόλυτης και προσωπικής ευθύνης για όσα γράφει. Αυτό συνδυάζεται με το γεγονός ότι ο χρήστης ψευδωνύμου μπορεί να είναι περισσότερο επιρρεπής σε συμπεριφορές που παραβιάζουν τους κανόνες της νετικέτας.

Από την άλλη, το blogging με ψευδώνυμο σε απαλλάσσει σε μεγάλο βαθμό (αλλά όχι απόλυτα) από το άγχος της ταύτισης με το πραγματικό πρόσωπο που γράφει. Με λίγη προσοχή μπορεί κανείς να μην καταλάβει π.χ. ότι ο blogger που μιζεριάζει (έστω και συγκαλυμμένα) για τη δουλειά του και δοξολογεί τα σουβλάκια και τη Shakira είναι ο συνάδελφος που κάθεται στο απέναντι γραφείο και ακούει jazz και κλασική μουσική τρώγοντας σούσι. Επίσης, η αποσυσχέτιση από την πραγματική ταυτότητα του γράφοντα μπορεί να λειτουργεί ενισχυτικά στην αξία του λόγου και των επιχειρημάτων του - μπορεί όμως επίσης να απαιτεί περισσότερη προσπάθεια για την εδραίωση της αξιοπιστίας του όταν τα διαπιστευτήριά του δεν είναι ορατά.

Υπάρχει, λοιπόν, ένα αντιστάθμισμα μεταξύ απώλειας της προσωπικής ταυτότητας και αυτοπεριορισμού της έκφρασης. Το Internet είναι γεμάτο με οδηγούς για ασφαλές blogging υπό συνθήκες ανωνυμίας/ψευδωνυμίας (για παράδειγμα, αυτό το άρθρο του Electronic Frontier Foundation, όπως επίσης και το Handbook for Bloggers and Cyber-Dissidents των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα) για όσους ταυτίζουν το blogging με την ανεξάρτητη δημοσιογραφία, όπως επίσης και με άρθρα που υποστηρίζουν το επώνυμο blogging. Σε αυτό το δίλημμα υπεισέρχεται μια σημαντική απόφαση: τι είναι αυτό που θέλεις να μεταφέρεις μέσω του blog σου;

Προσωπικά μπορώ να πω ότι αισθάνομαι πιο άνετα να γράφω με την πραγματική μου ταυτότητα, έστω κι αν ξέρω ότι είναι δύσκολο (ή αδύνατο) να αγγίξω κάποια θέματα που ίσως δημιουργήσουν αρνητικές καταστάσεις για το πρόσωπό μου, έστω κι αν κατά τη γνώμη κάποιων εκθέτω τον εαυτό μου περισσότερο από ό,τι πρέπει. Δεν είμαι ακτιβιστής των social media ούτε δημοσιογράφος, δεν έχω την αυταπάτη ότι μπορώ να επηρεάζω τα πλήθη με τα γραπτά μου, ούτε εξάλλου ήταν αυτός ο σκοπός μου. Μπλογκάρω γιατί πιστεύω ότι έχω να πω μερικά πράγματα που αξίζουν να διαβαστούν, γιατί μου αρέσει η διάδραση και η εναλλακτική άποψη απ'όπου κι αν προέρχεται, γιατί τελικά αυτή είναι η πιο άμεση μορφή επικοινωνίας που είναι σήμερα διαθέσιμη. Μακάρι να καταφέρω κάποια στιγμή να έχω 15 και 20 σχόλια σε κάθε post - αυτός ο συγκεντρωμένος πλούτος διαφορετικών απόψεων θα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα γραφόμενά μου καταφέρνουν να διεγείρουν τη σκέψη μερικών ανθρώπων. Δε μου αρέσει να έχω τη δυνατότητα να φωνάζω (εξ ου και ο τίτλος του blog) πίσω από ένα ψευδώνυμο, όμως με γεμίζει να μπορώ να υποστηρίξω αυτά που επιλέγω να πω με το πραγματικό μου όνομα - έστω κι αν αναγκάζομαι να περιορίζω σε ένα βαθμό τη θεματολογία των γραφόμενών μου.

Ευχαριστώ τον φίλο που με έβαλε σε σκέψεις ρωτώντας με πόσο ελεύθερος αισθάνομαι όταν γράφω.

Photo © flickr / user: pk210

This entry was posted in ,. Bookmark the permalink.

8 Responses to Αυτο(μπ)λογ(κ)οκρισία

  1. Προς το Blog σας
    Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
    Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
    Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
    Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
    www.ksipnistere.blogspot.com

    www.ksipnistere.gr
    Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας... ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.

  2. JoaN says:

    "Μακάρι να καταφέρω κάποια στιγμή να έχω 15 και 20 σχόλια σε κάθε post - αυτός ο συγκεντρωμένος πλούτος διαφορετικών απόψεων θα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα γραφόμενά μου καταφέρνουν να διεγείρουν τη σκέψη μερικών ανθρώπων." ->

    μέχρι να γίνει αυτό...μάλλον για να γίνει αυτό χαμηλώφωνα,φυσικά και από μόνο του, θέλει υπερβολικά πολύ χρόνο. Δυστυχώς, θέλει κι εδώ "αυτοδιαφήμιση" και διάφορα "τερτίπια" προκειμένου να τραβήξεις προσοχή... Τι θέλω να πω...ας το πάρω ανάποδα: Το ότι δεν έχεις 15-20 σχόλια τη μέρα δεν σημαίνει ότι τα γραφόμενά σου Δεν διεγείρουν ή δεν μπορούν να διαγείρουν την σκέψη μερικών ανθρώπων.

    Άραγε βγήκε αυτό που θέλω να πω?! Για να το ζουγραφίσω?! ...

  3. Η ανωνυμία επιτρέπει το να γράφεις τις απόψεις σου και να κρίνονται όσο πιο αντικειμενικά γίνεται χωρίς να κουβαλά ο αναγνώστης τον "θόρυβο" από τις προσωπικές του πεποιθήσεις απέναντι στον συγγραφέα. Όλα αυτά μας επηρεάζουν και μας αποσπούν από το κείμενο.
    Από την άλλη τα γραπτά μας είναι το ισχυρότερο χαρτί που έχουμε για να δείξουμε αυτά που έχουμε και θέλουμε.
    Από την άλλη, δικαίωμα και επιλογή του καθενός είναι να κάνει αυτό που του φαίνεται καλύτερο ;-)

  4. Όταν έλεγα ότι θέλω 15-20 σχόλια σε κάθε post, πρώτον το είπα σχηματικά (ας είναι και 10 lol) και δεύτερον σχόλια σαν το πρώτο είναι ακριβώς εκείνα που ΔΕΝ θέλω lol

    Joan, δεν ήμουν ποτέ καλός στην αυτοδιαφήμιση και έχω χάσει πράγματα από αυτό. Αλλά πάλι προτιμώ να εστιάζω στην ουσία των πραγμάτων χωρίς να δημιουργώ θόρυβο. Έχεις δίκιο ότι αν δεν έχεις 15-20 σχόλια τη μέρα δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να διεγείρουν την σκέψη των ανθρώπων. Είναι όμως ο πιο απτός ποσοτικός δείκτης.

    Kitsomitse, νομίζω ότι είναι πιο δύσκολο να εδραιώσεις την αξιοπιστία των επιχειρημάτων σου όταν ο αναγνώστης ή συνομιλητής σου δεν ξέρει ποιος είσαι. Τελικά όμως είναι όπως νιώθει κανείς πιο άνετα. Έχοντας κάνει και τα δύο αισθάνομαι πιο άνετα τώρα.

  5. vrypan says:

    Ωραίο άρθρο. Είναι έτσι όπως τα γράφεις.

  6. Αυτό που κάνεις τώρα είναι το καλύτερο. Εξάλλου απ τη στιγμή που δεν είσαι διάσημος για τους περισσότερους είσαι ένα όνομα. ΔΕ νομίζω να ψάξει κάποιος να σε βρει να σου ζητήσει το λόγο για κάτι που έγραψες, δε νομίζω καν ότι θα σου μίλαγα πχ αν σε πετύχαινα να κάνεις τζόκινγκ στην πανεπιστημιούπολη γιατί μπορεί να μην ήσουν εσύ και να με περνούσαν για τρελό.
    Άφού έχεις ξεπεράσει το τι θα πουν οι φίλοι-γνωστοί σου γι αυτά που γράφεις αν σε βρουν ε τότε ναι το ψευδώνυμο είναι πλεονασμός...

  7. Vrypan, ευχαριστώ. Εκτιμώ το σχόλιό σου.

    Καλόπαιδο, I couldn't agree more. Αν και ήλπιζα ότι θα μου μιλούσες αν με έβλεπες να τρέχω στην Πανεπιστημιούπολη lol

  8. Evangelos says:

    kalo paidi alla +1

Από το Blogger.