Time is not on my side

Θέματα: check. Δόξα τω Θεώ, και μόνο την ελληνική πραγματικότητα να σκανάρεις θα βρεις δεκάδες ειδήσεις και εξελίξεις που σχεδόν ικετεύουν να τις σχολιάσεις. Πραγματικά ζούμε σε μια χώρα όπου τα πάντα, μα τα πάντα μπορούν να συμβούν ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Ιδέες για post: check. Ορισμένες είναι ακόμα στο στάδιο του concept, άλλες έχουν μισογραφτεί και περιμένουν υπομονετικά την ολοκλήρωσή τους - όμως υπάρχουν.

Διάθεση: check. Όπως ίσως έχεις καταλάβει, μ'αρέσει να μοιράζομαι τις σκέψεις μου με τον κόσμο. Όσο μικρό κι αν είναι το reach μου, όσο κι αν ορισμένα θέματα φαντάζουν βαρετά, με κάθε post που δημοσιεύω αισθάνομαι ότι ανοίγω άλλο ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μου.

Χρόνος: ένα τεράστιο, κατακόκκινο x. Τα περισσότερα post τα έχω γράψει νύχτα (άσχετο αν τα δημοσιεύω την ημέρα), σχεδόν στο πόδι και βασιζόμενος σε ήδη υπάρχουσες πηγές και γνώσεις, χωρίς να αφιερώσω ιδιαίτερο χρόνο για έρευνα (μας έχει φάει η "άλλη" έρευνα) παρά μόνο για την αναζήτηση links για τις πηγές που ήδη έχω στο μυαλό μου. Ο,τιδήποτε νέο που θέλει περισσότερο ψάξιμο και κριτική ανάλυση δυστυχώς πρέπει να περιμένει.

Σήμερα για παράδειγμα σκεφτόμουν να σχολιάσω την υποκρισία των Γερμανών και των Γάλλων που από τη μία λυσσάνε για δημοσιονομικές περικοπές στην Ελλάδα και από την άλλη μας πιέζουν να σκάσουμε 2.5 δισεκατομμύρια Ευρώ για να αγοράσουμε πολεμικό εξοπλισμό παραγωγής τους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σε θετική περίπτωση θα στηρίξουν το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας που έχουν εκπονήσει σε συνεργασία με το ΔΝΤ. Μετά ήθελα να γράψω κάτι για τη μνημειώδη επιτυχία του Ομπάμα με το Patient Protection and Affordable Care Act, τη λυσσαλέα αντίδραση της χριστιανικής δεξιάς απέναντι στην "σοσιαλιστικοποίηση" (συγγνώμη για τον βαρβαρισμό) των ΗΠΑ από έναν μαύρο (ακόμα χειρότερα) πρόεδρο και τον ρόλο της Νάνσυ Πελόζι που εξελίσσεται σε εμβληματική μορφή της αμερικανικής πολιτικής σκηνής και ιστορίας. Ωραίες ιδέες και οι δύο (ειδικά η δεύτερη) αλλά χρειάζεται αρκετός χρόνος για να γραφτεί κάτι που δε θα αναμασά τα ήδη λεχθέντα. Αφού όμως χρόνος δεν υπάρχει, και οι δύο ιδέες μπαίνουν σε deep freeze. Άρα, προς στιγμή τρώμε από τα έτοιμα.

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια έχουμε στοκάρει ιδέες, απόψεις, ενδιαφέροντα σε βαθμό που αυτά και μόνο μπορούν να ταΐσουν το blog για πάρα πολλά posts ακόμα. Επίσης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (συνήθως σε βάρος του νυχτερινού ύπνου) βρίσκεται αυτός ο λίγος χρόνος που χρειάζεται για να πληκτρολογηθεί και να σουλουπωθεί ένα κείμενο 600-700 λέξεων. Αλλά η ουσία του blog, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι εγώ, είναι να δημιουργεί κάτι καινούριο σε κάθε post, είτε πρόκειται για άποψη, είτε για γνώση, είτε για διάλογο/αντίλογο, τόσο για τον γράφοντα όσο και για τον αναγνώστη. Και παρότι αναγνωρίζω ότι ένα post που εισάγει κάποιον σε ένα άγνωστο γιαυτόν θέμα (π.χ. outsider music, Βόρεια Κορέα) έχει κάποια προστιθέμενη αξία, εντούτοις δε δημιουργεί κάποια νέα γνώση ή άποψη.

Εκεί λοιπόν που θέλω να καταλήξω είναι ότι τούτο το blog βρίσκεται ακόμα σε φάση start-up κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου. Δεν ξέρω αν ποτέ θα βρεθεί αρκετός χρόνος ώστε να βγει από αυτή τη φάση - μάλλον μόνο αν κερδίσω το Τζόκερ και δε χρειάζεται να δουλεύω - ή αν εγώ θα είμαι έτοιμος να δώσω αυτό που θέλω και δε μπορώ τώρα. Πάντως ακόμα και σε αυτό το σχεδόν-safe-mode και με όλους τους χρονικούς και θεματικούς περιορισμούς που προανέφερα, ήδη αισθάνομαι ότι θα μου κόστιζε να το αφήσω κι αυτό είναι αρκετό για να συνεχίσω να γράφω.

Υ.Γ. Ένα από τα χαρακτηριστικά του start-up mode είναι και η συνεχής αλλαγή templates. Ζητώ συγγνώμη για την ενόχληση, είναι μέχρι να βρεθεί το λειτουργικότερο και οπτικά θελκτικότερο.

This entry was posted in . Bookmark the permalink.
Από το Blogger.