Τι διάβασα το καλοκαίρι

Το τέλος του καλοκαιριού είναι νομίζω μια καλή ευκαιρία για να στοκάρω σε βιβλία για το φθινόπωρο που καταφτάνει, μιας και σχεδόν όλα τα βιβλία που περιλάμβανε η τελευταία παραγγελία έχουν διαβαστεί. Από την άλλη βέβαια σκέφτομαι ότι με περιμένουν οι τρεις τόμοι του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών (κατά παραγγελία δώρο για τη γιορτή μου), με τους οποίους αν καταπιαστώ θα περάσω άνετα ένα δίμηνο. Είναι και ορισμένα βιβλία που έχω αφήσει στη μέση, άρα θεωρητικά υπάρχει υλικό ακόμα. Αλλά θα την κάνω την παραγγελία: είναι το αίσθημα ασφάλειας που μου δημιουργεί ένα buffer από βιβλία, όπως για τον καπνιστή όταν ξέρει ότι έχει 2-3 πακέτα τσιγάρα, αλλά και η αίσθηση της προσμονής μέχρι να παραλάβω το δέμα (πάντα από το Alibris). Συν ότι οι τιμές είναι συχνά τόσο χαμηλές που πραγματικά δε μπορώ να αντισταθώ.

Πάντως αυτό το καλοκαίρι διάβασα αρκετά επειδή είχα αρκετή δουλειά. Αυτά τα δύο πάνε μαζί τελικά. Όταν έχω τόνους πράγματα να κάνω πάντοτε διαβάζω περισσότερο από ότι όταν είμαι χαλαρός (λέμε τώρα). Εννοείται πάντα στο κρεβάτι, πριν με πάρει ο ύπνος. Είμαι δηλαδή αυτό που πολύ εύηχα εις την αγγλικήν αποκαλείται librocubicularist.

Τέλος πάντων, ελλείψει άλλων συνταρακτικών θεμάτων σκέφτηκα να κάνω ένα mini review των βιβλίων που διάβασα σε περίπτωση που κανείς (κυριολεκτικά) είχε την αγωνία να μάθει τη γνώμη μου ή θέλει να αποφασίσει αν αξίζει να διαβάσει κάποιο/α από αυτά. Κι ενώ είχα ξεκινήσει να γράφω το post, ήρθε η επιθυμία της @nikisot (follow recommended) και η παρότρυνση του Κιτσομήτσου για reading tips και έδωσε ένα επιπλέον νόημα στο πόνημά μου, τόσο που σκέφτομαι να το καθιερώσω όταν τελειώνω το διάβασμα μιας παρτίδας βιβλιων. Πάμε λοιπόν:

1. Boy A - Jonathan Trigell. Ο Τζακ μόλις αποφυλακίστηκε στα 24 του για συμμετοχή σε φόνο όταν ήταν παιδί και προσπαθεί να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή με καινούρια ταυτότητα, ερχόμενος αντιμέτωπος με τους προσωπικούς του δαίμονες και με το ανελέητο κυνηγητό των ΜΜΕ. Αγχωτικό και κλειστοφοβικό, καταφέρνει να πλέξει την απαραίτητη συμπάθεια προς το πρόσωπο του Τζακ αλλά και να δημιουργήσει ένα δυσοίωνο προαίσθημα για την κατάληξη της ιστορίας του. Η γλώσσα είναι άμεση και λιτή, όπως ακριβώς χρειάζεται για να περιγράψεις μια ζωή γεμάτη αμφισβήτηση και αγωνία. Αυτό που τελικά δεν προκύπτει ξεκάθαρα είναι αν ο Τζακ όντως συμμετείχε στο φόνο, γεγονός που κάνει την ιστορία ακόμα πιο δραματική.

2. Columbine - Dave Cullen. Αν υπάρχει ένα βιβλίο που συνιστώ είναι τούτο. Ξεχωριστό review εδώ.

3. Long Road Home: Testimony of a North Korean Camp Survivor - Yong Kim, Suk-Young Kim. Η ιστορία ενός πρώην αξιωματικού του βορειοκορεατικού στρατού που επέζησε έξι χρόνια βασανιστηρίων στα βορειοκορεάτικα γκούλαγκ και κατάφερε να δραπετεύσει. Εντάξει, πολύ εξειδικευμένο θέμα, με ασύλληπτα σκληρές περιγραφές. Λογικό, αφού αποτελεί τη μεταφορά του κειμένου των συνεντεύξεων του αξιωματικού στον Καθηγητή Suk-Young Kim του University of California, Santa Barbara, άρα οποιεσδήποτε προσπάθειες λογοτεχνικής ωραιοποίησης εκλίπουν. Αν κανείς θέλει να διαβάσει για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Βόρεια Κορέα τότε συνιστώ ανεπιφύλακτα το "The Aquariums of Pyongyang" του Chol-hwan Kang - εξίσου σκληρό στο θέμα του αλλά πιο "ευχάριστο" στην ανάγνωση.

4. Nothing to Envy: Ordinary Lives in North Korea - Barbara Demick. Οι ζωές έξι απλών ανθρώπων στη Βόρεια Κορέα μέσα σε μια 15ετή περίοδο, από τον θάνατο του Κιμ Ιλ Σουνγκ μέχρι την απόδρασή τους στη Νότια Κορέα. Παρότι και αυτό το βιβλίο αποτελεί καταγραφή μαρτυριών (η @BarbaraDemick είναι επικεφαλής του γραφείου των Los Angeles Times στο Πεκίνο), είναι πιο ευανάγνωστο από το προηγούμενο. Οι χαρακτήρες παίρνουν έναν μυθιστορηματικό χαρακτήρα, ενώ τα ιστορικά, εθνολογικά και κοινωνιολογικά στοιχεία που διανθίζουν την εξιστόρηση κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και δίνουν μια εικόνα της καθοδικής πορείας της βορειοκορεατικής κοινωνίας από την ευημερία επί Κιμ Ιλ Σουνγκ μέχρι την κατάρρευση των κρατικών μηχανισμών που οδήγησαν τους ήρωες στην απόδραση.

5. City of God - Paulo Lins. Εκατοντάδες χαρακτήρες στην πιο διάσημη φαβέλα του Ρίο σκοτώνονται, ληστεύουν, σνιφάρουν κόκα και καπνίζουν φούντα ασύστολα, δημιουργούν συμμορίες και συμμετέχουν σε ένα ατελείωτο παιχνίδι εξουσίας για τον έλεγχο της διακίνησης ναρκωτικών, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν τη διεφθαρμένη αστυνομία. Στο τέλος του βιβλίου έχουν σκοτωθεί εκατοντάδες άνθρωποι, έχουν διαπραχθεί δεκάδες ληστείες, έχουν καπνιστεί τόνοι φούντας, έχουν σνιφαριστεί τόνοι κόκας. Και ο κύκλος συνεχίζεται, γιατί πάντα θα υπάρχουν καινούριοι επίδοξοι αρχηγοί και διεφθαρμένοι μπάτσοι. Απρόσμενο, βίαιο και συνταρακτικό - η ταινία χάνει μπροστά του.

6. Boyhood - J.M. Coetzee. Σχεδόν-αυτοβιογραφικό σχεδόν-μυθιστόρημα του Coetzee με θέμα τα παιδικά του χρόνια στο Cape Town. Είναι συγκλονιστικό πώς μπορεί να ξεγυμνώνει την παιδική του ψυχή με τέτοια ειλικρίνεια: μια αυστηρή παιδική ηλικία στην οποία ο ήρωας ταλανίζεται από τη διαφορά μεταξύ εξωτερικής εικόνας και εσωτερικής πραγματικότητας, από το φόβο της αποκάλυψης της πραγματικότητας, από την αγάπη από και προς τη μητέρα που καταντάει αποπνικτική και πολλά άλλα. Αισθήματα που όλοι λίγο ή πολύ έχουμε βιώσει δηλαδή.

7. Goodnight Steve McQueen - Louise Wener. Όταν η γκόμενα του Στηβ φεύγει εκτός Λονδίνου για εξαμηνιαίο συμβόλαιο εργασίας του δίνει τελεσίγραφο είτε να γίνει διάσημος με το συγκρότημά του είτε να το παρατήσει μετά από καμιά 10αριά χρόνια ατελείωτων προβών και touring. Το πιο light από τα επτά βιβλία είναι μια ξεκαρδιστική διήγηση για το πώς να πετύχεις στη μουσική βιομηχανία, από μια συγγραφέα που τη γνωρίζει πολύ καλά. Κάθε πρόταση είναι και ατάκα, κάθε σελίδα και μουσική αναφορά. Συνιστάται για τους λάτρεις της βρετανικής μουσικής και του βρετανικού χιούμορ. Διαβάζεται σαν νεράκι και, όπως κάθε εύκολο βιβλίο, ξεχνιέται γρήγορα. Ό,τι πρέπει για καλοκαίρι.

Μου μένουν ακόμα το "Franny and Zooey" του J.D. Salinger (που διαβάζω τώρα) και το "Norwegian Wood" του Haruki Murakami. Νομίζω ότι αυτά τα δύο βιβλία δικαιούνται ένα ξεχωριστό review post :-)

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

4 Responses to Τι διάβασα το καλοκαίρι

  1. tzotza says:

    καθε φορα που γραφεις ενα τετοιο ποστ,η λιστα μου για ποια βιβλια να παρω παντα μεγαλωνει!!!
    ποσο μαρεσουνε!!!
    :))))))

    αλλα με μεγαλη μου εκπληξη βλεπω πως εχω διαβασει ενα που στο τελος συμπληρωσε χρηστο μου!!!
    το 'Norwegian Wood'!!!
    μου το εκανε δωρο ενας πολυ καλος μου φιλος και θα περιμενω να δω τι θα γραψεις τις εντυπωσεις και να συμπληρωσω και εγω!!!!
    :))))

    σε ζηλευω που καταφερνεις και διαβαζεις τοσα...
    μπραβο σου!!!
    εγω ειμαι αρκετα limited στα παιδικα βιβλια και πολλες φορες με παιρνει εμενα ο υπνος πριν απο την μικρη!!! ;))))

    καληνυχτα φιλο μου παλιο!!!
    φιλια!!!
    :))))

  2. xtsanos says:

    Κάτσε να παραλάβω αυτά που παρήγγειλα και θα γράψω ένα μεγάλο preview - να γλείφεις τα δάχτυλά σου :-p

  3. Ευχαριστούμε για την ανάλυση. Θα πάρουμε, θα πάρουμε!
    Γιατί κακά τα ψέματα, άμα πας σε βιβλιοπωλείο χωρίς έστω κάποιον στόχο, θα χαθείς!

  4. xtsanos says:

    Να πάρετε, να πάρετε. Εγώ αισθάνομαι σαν παιδί στο Mall με την πιστωτική κάρτα των γονιών του!

Από το Blogger.