Ψάχνοντας την καλή

Το 1998-9 ήταν το Χρηματιστήριο. ΕΛΔΕ ξεπηδούσαν σαν τα μανιτάρια σε κάθε διαμέρισμα / πατάρι / σοφίτα, η κυρα-Μαρία που είχε το φούρνο στη γωνία ήξερε να σου πει απ'έξω τα limit-ups της "Καραπαπάρας ΑΕ" το τελευταίο δίμηνο, ο Σαμοΐλης ήταν πιο δημοφιλής από τη Μενεγάκη, η αγορά μετοχών από τους αδαείς γινόταν με τα ίδια κριτήρια όπως η αγορά καρπουζιών στη λαϊκή (- είναι καλή; - πάρε και θα με θυμηθείς!), ενώ καθένας είχε την ψευδαίσθηση ότι μπορούσε να γίνει Μάικλ Ντάγκλας στο "Wall Street". Το όνειρο φτηνό και προσιτό, το αποτέλεσμα γνωστό.

Τη δεκαετία του 2000 ήταν οι επιδοτήσεις. Τα δισεκατομμύρια Ευρώ έρεαν άφθονα από την αφελή Ευρώπη που πίστευε ότι τα χρήματά της θα χρησιμοποιούνταν για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων. Αντίθετα, χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά Wrangler και Cayenne, που τα οδηγούσε η κάθε κυρία Χατζηκωλάρα με ύφος Cynthia Carroll ή έστω Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, αδήλωτες πισίνες, βίλες, ταξίδια και τζόγο. Μιλάμε για πολύ τζόγο όχι μόνο στα καθωσπρέπει καζίνο της επαρχίας, αλλά κυρίως σε κλειστές ή παράνομες λέσχες: εκεί είναι που χάθηκαν τα δεκάδες εκατομμύρια Ευρώ των Γερμανών και των Βέλγων (έχω ακούσει φοβερές ιστορίες). Το όνειρο και πάλι φτηνό και προσιτό. Κάποιοι τελικά ωφελήθηκαν σε βάρος της χώρας κι αυτό είναι κάτι που το πληρώνουμε σήμερα όλοι.

Σήμερα είναι τα φωτοβολταϊκά συστήματα. Μέχρι πριν δύο-τρία χρόνια οι περισσότεροι στο άκουσμα της λέξης θα φοβόντουσαν μήπως πάθουν ηλίαση και ηλεκτροπληξία μαζί. Τώρα τα φωτοβολταϊκά διαφημίζονται ακόμα και πάνω στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων, ενώ σε λίγο θα τα μοιράζουν και οι Πακιστανοί στα φανάρια. Τις προάλλες βρήκα ένα τέτοιο φλαϊεράκι στο αυτοκίνητό μου. Δυστυχώς δεν το κράτησα για να το σκανάρω, αλλά it went something like this: "Φωτοβολταϊκά - εισόδημα ως και €8000 / μήνα - καλέστε τον κ. Μηνά - 694...". Δεν πειράζει, είμαι σίγουρος ότι θα το ξαναβρώ, ίσως μαζί με κάποιο διαφημιστικό για part-time εργασία από το σπίτι που φέρνει €4000 / μήνα με 2 ώρες δουλειά τη μέρα.

Δε γνωρίζω λεπτομερώς το ντεσού της υπόθεσης με τα φωτοβολταϊκά συστήματα (αναφέρομαι κυρίως στα αγροτικά). O φίλος @netcos έχει δημοσιεύσει ένα συμπυκνωμένο post με τα πλεονεκτήματα τέτοιων συστημάτων. Αναγνωρίζω ότι σε αντίθεση με τη φούσκα του Χρηματιστηρίου και το φάγωμα των επιδοτήσεων έχουν τη μεγάλη διαφορά ότι αποτελούν επένδυση και μάλιστα φιλική προς το περιβάλλον, ενώ υπό προϋποθέσεις η εξαγωγή της πλεονάζουσας ενέργειας μπορεί να βελτιώσει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Αμφιβάλλω όμως αν ο χ αγρότης σκέφτεται τόσο στρατηγικά ή τόσο μακροπρόθεσμα και θεωρώ ότι το πρωταρχικό κριτήριο είναι ο συνδυασμός εύκολου χρήματος / ελάχιστης προσπάθειας. Το καρότο είναι το "εισόδημα €8000 / μήνα" χωρίς να κάνεις τίποτα παρά μόνο να αφήνεις τον ήλιο να γεμίζει τις μπαταρίες στο χωράφι σου, όπως ακριβώς περίμενες τα χρήματα της Ε.Ε. να ρέουν στο λογαριασμό σου ενώ έπινες το παγωμένο φραπεδίτο σου και τις μετοχές να ανεβαίνουν αιωνίως ενώ έβλεπες Σαμοΐλη.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι αιτήσεις ενδιαφέροντος από αγρότες σπάνε κάθε ρεκόρ σε σημείο που παρομοιάζονται με την περίοδο της ανόδου του Χρηματιστηρίου στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, κάνοντας μάλιστα λόγο για παρόμοιους κινδύνους. Είναι ακριβώς σε τέτοιες καινούριες αγορές, όπου το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και η γνώση μικρή, που τα λαμόγια ευδοκιμούν. Ελπίζω λοιπόν η καινούρια αγορά που ανοίγεται να ρυθμιστεί σωστά, για να αποφευχθούν ατομικές ή εθνικές τραγωδίες παρόμοιες με τις προαναφερθείσες. Σε κάθε περίπτωση, ίσως η πρεμούρα μας να "πιάσουμε την καλή" έχει για πρώτη φορά απτό όφελος για τη χώρα και το περιβάλλον της, έστω κι αν αυτά έρχονται σε τελευταία προτεραιότητα σε σχέση με το ξεκούραστο γέμισμα της τσέπης.

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

5 Responses to Ψάχνοντας την καλή

  1. εγραψες... Προφανως το περιβάλλον και η πρεμούρα μας γιαυτο, πουλάει τρελά. και πάντα υπάρχουν οι εξυπνοι/καιροσκόποι που εκμεταλλεύονται το αδολο και ανιδιωτελές ενδιαφέρον των άλλων.Φιλιά.

  2. xtsanos says:

    Εκεί είναι η ενστασή μου: δεν είναι άδολο και αλτρουιστικό το ενδιαφέρον, είναι ενδιαφέρον για να γεμίσει γρήγορα και εύκολα η τσέπη. Κοροϊδευόμαστε δηλαδή: το λαμόγιο θα προσπαθήσει να εξαπατήσει κάποιον που ενδιαφέρεται για το εύκολο κέρδος και μόνο.

  3. Λαός της υπερβολής, όπως σε όλα μας δηλαδή.
    Θα καταλαγιάσει η φούσκα και τότε θα φανούν οι πραγματικές επενδύσεις.

  4. Δεν έχω πρόβλημα με το ότι το ενδιαφέρον δεν είναι άδολο και αλτρουιστικό και δεν πηγάζει από κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το περιβάλλον. Με ενδιαφέρει να προκύψουν ΣΩΣΤΕΣ επενδύσεις. Και βεβαίως όχι τα κέρδη δικά μας και για τις ζημιές -γιατί, τι να κάνουμε, οι επενδύσεις έχουν και τα ρίσκα τους- να απευθυνόμαστε στο κράτος δηλαδή στο κοινωνικό σύνολο.

  5. xtsanos says:

    Ούτε εγώ προσδοκώ άδολο ενδιαφέρον για το περιβάλλον. Περιμένω όμως μια σοβαρή αντιμετώπιση και συνειδητοποίηση ότι η επένδυση που θα πραγματοποιηθεί έχει απτό αντίκτυπο στο περιβάλλον και ότι δεν θα παρατηθεί στην τύχη της όταν πέσει το χρήμα. Όταν καταλαγιάσει η φούσκα, όπως λέει κι ο Κιτσοσμήτσος, να μη βρεθούμε προ αρνητικών εκπλήξεων.

Από το Blogger.