Για τα λεφτά τα κάνεις όλα

Για περίπου 100 εκατομμύρια Ευρώ το χρόνο, η καθολική απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους που τόσο πολύ είχε προβληθεί και για την οποία βαρύγδουπα τονιζόταν ότι "αυτή τη φορά θα εφαρμοστεί καλύτερα" πάει στα σκουπίδια. Δε μπορώ να πω ότι εκπλήσσομαι για την αδυναμία εφαρμογής του νόμου, για την οποία δεν είναι υπεύθυνος μόνο ο ανεπαρκής κρατικός μηχανισμός αλλά και το ξερό μας το κεφάλι σε συνδυασμό με μια στρεβλή αντίληψη της έννοιας των δικαιωμάτων, της αυτονομίας και της "αντίστασης" στην κρατική επιβολή. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα που κατά καιρούς λαμβάνει διάφορες μορφές και εκφάνσεις, η πιο πρόσφατη από τις οποίες είναι το κίνημα μη καταβολής διοδίων.

Με ενοχλεί, όμως, και με εξοργίζει η επισημοποίηση της νοσηρής λογικής ότι όλα επιτρέπονται αν είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις, ανεξάρτητα από τις συνέπειες που μπορεί να έχουν σε ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού. Με αυτή τη λογική μπορεί να νομιμοποιηθεί π.χ. η απεριόριστη εκπομπή ρύπων από τις βιομηχανίες, να θεσμοθετηθεί το γρηγορόσημο και το φακελάκι με συγκεκριμένες ταρίφες και να επιτραπεί η στάθμευση σε κάθε σπιθαμή πεζοδρομίου με το ανάλογο τίμημα. Αφού ήδη γίνονται έτσι κι αλλιώς, γιατί να μην αυξήσει κι από κει το κράτος τα έσοδά του; Ποια η διαφορά με το να επιτραπεί το κάπνισμα σε ορισμένους δημόσιους χώρους, σε βάρος του πληθυσμού που δεν καπνίζει;



Επίσης, σε μια περίοδο που είναι εξαιρετικά σημαντική η ανάγκη να εμπεδωθεί μια ελάχιστη αίσθηση συνέπειας και συνέχειας στη λειτουργία των κρατικών θεσμών και δομών έρχεται αυτή η τεράστια κωλοτούμπα για να μας θυμίσει ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο σε αυτή τη χώρα. Όταν, λοιπόν, το ίδιο το κράτος δε φροντίζει έστω και όψιμα να δημιουργήσει τη βάση ενός πλέγματος αρχών και αξιών που να παραμένει αταλάντευτο και ανεπηρέαστο από αλλαγές πολιτικών, κυβερνήσεων, κοινωνικοοικονομικών συνθηκών κλπ. αλλά ακυρώνει δικές του αποφάσεις για απλά και αυτονόητα ζητήματα σε διάστημα μηνών, τότε αυτόματα δίνει στον καθένα το δικαίωμα να δρα ανεξέλεγκτα στη βάση του προσωπικού του συμφέροντος, αφού τα πάντα μπορούν να αλλάξουν αν βρεθεί η κατάλληλη αφορμή. Και η αφορμή εδώ είναι το χρήμα.

Αλλά πιο επικίνδυνη είναι η συνέχιση αυτής της κοντόφθαλμης και καταστροφικής λογικής που θέλει το προσωρινό όφελος να υπερισχύει του μακροπρόθεσμου. Είναι ακριβώς αυτή η λογική που έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού που βρίσκεται τώρα. Είναι η λογική της αντιμετώπισης των συνεπειών αντί της αιτίας, καθώς μέρος των εσόδων από την εφαρμογή αυτού του μέτρου θα δοθεί για τη βελτίωση των νοσοκομειακών υποδομών αντί για την πρόληψη και μείωση του ποσοστού των καπνιστών στον συνολικό πληθυσμό. Είναι μια λογική σύγκρισης κόστους-ωφέλειας σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, αφού το άλλο μέρος των εσόδων θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των ελλειμμάτων των νοσοκομείων - κάλυψη, δηλαδή, της ανίερης σπατάλης στα νοσοκομεία με την υπονόμευση της δημόσιας υγείας. Είναι η λογική της βέβαιης ασυλίας για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες τωρινών αποφάσεων, αφού κανείς δε θα αναρωτηθεί σε 20 χρόνια από τώρα αν και σε τι ποσοστό η απόφαση υπέρ του καπνίσματος συνέβαλε π.χ. στην αύξηση των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα, ούτε φυσικά θα αναζητήσει σχετικές ευθύνες. Τέλος, είναι η καταστρατήγηση των λεπτών ορίων μεταξύ νομιμότητας και κοινωνικής, πλέον, ηθικής. Κοινώς, λαμβάνεται ένα νόμιμο αλλά ελάχιστα ηθικό μέτρο που θα αποφέρει άμεσα σε βάρος του μακροπρόθεσμου συμφέροντος, θα καλύψει οικονομικές ζημιές του παρελθόντος αντί να επενδύσει στο μέλλον και για το οποίο κανείς δεν πρόκειται να λογοδοτήσει μελλοντικά. Σας θυμίζει κάτι;

Περιμένω πλέον να ανοίξει η όρεξη του οικονομικού επιτελείου και να θεσμοθετηθούν όχι μόνο οι πρακτικές που περιέγραψα πιο πάνω αλλά και πολλές άλλες. Εξάλλου, ευκαιρίες και πεδία δράσης υπάρχουν πάμπολλα: όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ο @anestis: "και το ξύλο στους βουλευτές να επιτραπεί με την καταβολή ειδικού Χατζηδακόσημου". Τι τους εμποδίζει άλλωστε;

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

5 Responses to Για τα λεφτά τα κάνεις όλα

  1. Eξαιρετική η ανάρτηση σου!
    Ο μη σεβασμός του νόμου, η αδυναμίας σου να επιβάλεις τον σεβασμό προς αυτόν, η υπερίσχυση του βραχυπρόθεσμου απέναντι στο μακροπρόθεσμο οδηγεί στη συγκεκριμένη περίπτωση στην ...παραίτηση και την κατάργηση στην ουσία του νόμου. Ετσι "εκπαιδεύεις" τους πολίτες στο να μη σέβονται τους νόμους ούτε εσένα ωσ κράτος. Δεν συμβαίνει μόνο με το κάπνισμα. Αυτό το "χούι" διατρέχει όλη την κοιωνία. Νόμοι που δεν εφαρμόζονται και αυτοκαταργούνται έστω και αν υφίστανται στα χαρτιά επειδή το κράτος δεν θέλει να τους εφαρμόσει.
    Αυτά στα γράφει ένας καπνιστής που διαφωνεί με την λογική του υφισταμένου νόμου αλλά τον εφαρμόζει ευλαβικά.

  2. Βγάζουμε τα μάτια μας με τα χέρια μας με σπόνσορα το κράτος. Συμβαίνει αυτό ακριβώς που λες, τελικά πριμοδοτείται η απειθαρχία, ο τσαμπουκάς. ΣΗμείωσε δε οτι σε έρευνα που έγινε 80%+ του πληθυσμού (ΚΑΙ καπνιστές) ήταν υπέρ της καθολικής απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους!

    Αν αυτό δεν είναι κυβενρητική σχιζοφρένεια, δεν ξέρω τι είναι

  3. Anilikos says:

    Πρώτη φορά δεν θα βγάλω το γνωστό πλέον κήρυγμά μου στο blog γιατί με κάλυψες πλήρως. Απλώς θα σου ρίξω ένα λινκ.

    Νομίζω τα είπες όλα.

  4. Ανώνυμος says:

    Εγώ είμαι καπνιστής αν και υπερ της απαγόρευσης του καπνίσματος. Για μένα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να ξανανοίξω το σπίτι μου στους φίλους μου.
    Και επειδή γενικά μου τη σπάει η λογική του "αν πληρώνεις κάνεις ότι γουστάρεις" σε αυτή τη χώρα, προτείνω να γίνει ακριβώς το ίδιο και από την άλλη πλευρά ως μέο πίεσης. Δηλαδή, όσοι δεν γουστάρουν να αναπνέουν παθητικά καπνό να κάνουν boycotting σε όλα τα μέρη όπου επιτρέπεται το κάπνισμα.
    Διότι στην τελική, και αυτό το καπνοχαράτσι, πάλι οι καταναλωτές θα το πληρώσουν και αυτό δεν συμφέρει κανέναν. Ούτε τους μη καπνιστές, ούτε τους καπνιστές ούτε το κράτος.

  5. xtsanos says:

    firiki2010 και Ανέστη, θεωρώ επίσης τρομερά εξοργιστικό να ακυρώνονται μέτρα που έχουν τη συντριπτική αποδοχή του κόσμου, όπως αυτό για παράδειγμα. Όλοι τα ζητούν, τα επιβραβεύουν όταν εφαρμόζονται και αντί να επικρατήσει η κοινή, κοινότατη λογική ότι ένα τέτοιο μέτρο το διατηρείς και το ενισχύεις, πας και το καταργείς. Ε, αυτό είναι πέρα από κάθε λογική.

    Anilikos, σε ευχαριστώ ιδιαίτερα :-)

    Ανώνυμε φίλε, νομίζω ότι το μποϊκοτάζ είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε. Ας γίνουν τεκέδες όσα μαγαζιά θέλουν κιας πάνε εκεί για να ρουφάνε τον καπνό των άλλων όσοι δεν τους πειράζει. Ίσως έτσι είναι καλύτερα.

Από το Blogger.