Archive for Οκτωβρίου 2011

"Λάκης, ο λαϊκιστής" του Ηλία Κανέλλη

Δε συνηθίζω σε αυτό το μπλογκ να παραθέτω άρθρα τρίτων, το θεωρώ λίγο εύκολη λύση και ιδιαίτερα αν γίνεται συχνά. Όμως σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση: το άρθρο του Ηλία Κανέλλη που δημοσιεύτηκε στο The Books Journal είναι η πληρέστερη και πιο διεισδυτική κριτική στο φαινόμενο "Αλ Τσαντίρι News" που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα - και έχουν γραφτεί πολλές. Θα έλεγα ότι είναι η definitive προσέγγιση και σύνδεση του φαινομένου με τα φοβικά και συντηρητικά σύνδρομα που κρατούν δέσμια την ελληνική κοινωνία και του ρόλου του στη διατήρηση και ενίσχυσή τους, ειδικά σε μία εποχή που η απαλλαγή από αυτά είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την έξοδο από τον φαύλο κύκλο της οικονομικής κρίσης και της κοινωνικής κατάπτωσης.

Παραθέτω ορισμένα τμήματα για να πάρετε μια ιδέα:

Επιλεγμένη οπτική γωνία: αυτό είναι το χαρακτηριστικό των εκπομπών του Λαζόπουλου. Είναι η γωνία του μονίμως διαμαρτυρόμενου Έλληνα, του φοβικού προς οποιαδήποτε πρόκληση, του κλειστού στο καβούκι ενός απομονωμένου έθνους-κράτους που διεκδικεί από την πολιτεία να τον φροντίζει όπως οι γονείς τα ανήλικα. Η γωνία του πιο φοβικού συντηρητισμού απέναντι σε οποιαδήποτε νεωτερικότητα.


Ο μονοδιάστατος χαρακτήρας της πολιτικής σάτιρας του Λαζόπουλου είναι εντυπωσιακός. Στον κόσμο του, τα πρόσωπα χωρίζονται σε καλούς και κακούς. Καλοί είναι όσοι εχθρεύονται την Ευρώπη, το Μνημόνιο, το ΠΑΣΟΚ. Κακοί είναι όλοι οι υπόλοιποι. Το Αλ-Τσαντίρι News πρέπει να είναι μια από τις τελευταίες μυθοπλασίες που προσφεύγει στον απόλυτο μανιχαϊσμό για να διεκδικήσει την ταύτιση των θεατών της.


Πολιτικά αδαής, μονολιθικός, ναΐφ, αντιευρωπαίος, ο Λάκης Λαζόπουλος υπήρξε και παραμένει ένας δογματικός. Ισχύς του, η λήθη – κι ας έχει, κατά καιρούς, επικαλεσθεί στις τηλεοπτικές του εκπομπές τη διαπλαστική ισχύ της ιστορίας.


Ολόκληρο το καταιγιστικό κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Posted in | Leave a comment

Και εγένετο forever delayed

Γκουχ, γκουχ.


Όπως έχετε πολυκαταλάβει όσοι διαβάζετε, τούτο το μπλογκ έχει μπει ελαφρώς στον πάγο. Δε θα αναλύσω γιατί, απλώς έχει χάσει την αρχική του ορμή. Όμως η ανάγκη να μοιράζομαι (γενικώς) παραμένει. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι μια απλούστερη πλατφόρμα ίσως με ξεκουνήσει. Και εγένετο forever delayed.

Αυτά τα δύο μπλογκ θα πορεύονται συμπληρωματικά. Τούτο θα ανανεώνεται λίγο σπανιότερα σε σχέση με τις καλές εποχές, αλλά τα post του θα είναι πιο εκτενή. Το αντίθετο θα συμβαίνει με το άλλο micro-blog - στόχος είναι η καθημερινή ανανέωση, έστω και με ένα link, μια φωτογραφία, ένα βίντεο. Το εξαιρετικά λιτό format του Posterous είναι ιδανικό για μικρές και συχνές αναρτήσεις. Ευελπιστώ ότι γράφοντας με συντομία στο forever delayed θα ανεβάσω ταχύτητα κι εδώ. Αυτά για την ώρα.

Κάτι τελευταίο: το forever delayed είναι στα αγγλικά. Πάντα ήθελα να ξεπεράσω τον περιορισμό του να γράφεις στα ελληνικά και αυτή ίσως είναι μια καλή ευκαιρία. Εξάλλου, δεύτερο μπλογκ στα ελληνικά δεν πολυέχει νόημα. Όσοι πιστοί προσέλθετε, εννοείται ότι είστε καλοδεχούμενοι :-)

Posted in | Leave a comment
Από το Blogger.