Τα διλήμματα που μας διχάζουν

Όσοι χτες τολμήσαμε να εκφράσουμε τη θλίψη μας για την καταστροφή του κτιρίου του Τσίλερ, που από το 1881 στέκει στην οδό Σταδίου και τη στολίζει, αποκαλεστήκαμε πράσινο χαφιεδότσουρμο που θρηνεί "ντουβάρια", υποστηρικτές μαφιόζων, μπράβων και ευαγών ιδρυμάτων, ψωρο-ελίτ, κι ένα σωρό άλλα. Μόνιμη επωδός ένα δίλημμα, ή οι άνθρωποι ή τα κτίρια, λες και δε μπορούν να συνυπάρξουν δύο θλίψεις σε μια καρδιά, λες και δεν υπήρχαν άνθρωποι που χτες διαμαρτυρήθηκαν για ανθρώπους και την ίδια στιγμή στενοχωρήθηκαν για την τέχνη, την αρχιτεκτονική, την κληρονομιά της πόλης. Ή το ένα ή το άλλο, ή μάλλον μόνο το ένα, αυτό που έχει να κάνει με "τους ανθρώπους", λες και ο πολιτισμός έχει να κάνει με εξωγήινους.

Αυτός που θέτει τα διλήμματα δε μπορεί να ακούσει, να συνθέσει και να προτείνει. Μπορεί όμως να περιχαρακώσει την άποψή του, να αυτοεγκλωβιστεί και να κατακρίνει τους απέναντι. Είναι εύκολο, βολικό και διχαστικό. Κτήρια ή άνθρωποι, μνημόνιο ή χρεωκοπία, μαζί μας ή εναντίον μας, είναι η ίδια και απαράλλαχτη αδιέξοδη λογική. Το διαζευκτικό χωρίζει, διχάζει, αποξενώνει, όταν αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι να έρθουμε πιο κοντά προς όσους και όσα είναι πραγματικά απέναντί μας. Ίσως, πάλι, ο διχασμός να είναι ένα από τα τελευταία όπλα ενός συστήματος που πεθαίνει βίαια και επώδυνα - αλλά αυτό θα έπρεπε να συσπειρώνει αντί να αποξενώνει περισσότερο.

Δεν έχω υπάρξει πιο απαισιόδοξος απ' ότι σήμερα, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξω. Εξάλλου, μέχρι τον ολοκληρωτικό διχασμό υπάρχουν ακόμα πολλά "ή" που θα ακούσουμε και θα ζήσουμε.

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

6 Responses to Τα διλήμματα που μας διχάζουν

  1. gnome says:

    Προφανώς δεν τίθενται έτσι απλά τα διλήμματα ρε Χρήστο. Αλλά δεν μπορεί κάθε σχόλιο στο fb να ακολουθείται από 15 σελίδες ανάλυσης και επιχειρημάτων.

    Από την άλλη, ευτυχώς ή δυστυχώς, ο διχασμός είναι μάλλον αναπόφευκτος.

  2. xtsanos says:

    Ούτε από ad hominem σχόλια, Κωνσταντίνε.

  3. gnome says:

    Πράγματι. Αλλά όταν με προσβάλουν με τρόπο που θεωρώ χυδαίο απλά απαντάω. ΤΟ βρίσκεις υπερβολικό ή αδυνατείς να διαπιστώσεις το προσβλητικό και επιθετικό του πρώτου σχολίου;

  4. Πρόβα του τι θα γίνει σε περίπτωση άτακτης χρεοκοπίας και ολοκληρωτικής κατάρρευσης. Θα φαγωθούμε κυριολεκτικά μεταξύ μας.
    Ας μην ξεχνούν ότι μέσα στα ντουβάρια βρίσκονται και άνθρωποι. Είναι νωπές οι μνήμες αντίστοιχης τραγωδίας. Είναι κοντή η μνήμη, φαίνεται.

  5. Aγαπητέ,
    οι άρρωστοι που έκαψαν την Αθήνα και οι απολογητές του δεν σου θέτουν κανένα δίλημμα όπως εσύ καλοπροαίρετα νομίζεις. Σου το λένε ξεκάθαρα ότι "εγώ θα κάνω το δικό μου διότι έτσι γουστάρω". Δεν τους ενδιαφέρουν ούτε τα κτίρια (μερικές φορές τους ενδιαφέρει να "απαλλοτριώσουν" το περιεχόμενο τους) ούτε πολύ περισσότερο οι άνθρωποι. Πέρα απο το αυτονόητο ότι η καταστροφή ενός κτιρίου ούτως ή άλλως δεν βοηθά κανένα άνθρωπο - αντίθετα μηδενίζει τους κόπους μιας ζωής κάποιων ανθρώπων και τους στέλνει στην ανεργία- θα σου θυμίσω ότι οι "άρρωστοι" δεν έχουν κανένα πρόβλημα να θέσουν σε κίδυνο ή να αφαιρέσουν ζωές. Γιατί έτσι γουστάρουν!

  6. xtsanos says:

    @kitsosmitsos, firiki2010

    Υπάρχει αυτή κι η πλευρά, υπάρχει και η υπερβολή των ολονυχτίων με ρεσώ μπροστά στο Αττικόν. Η αντιμετώπιση από την άλλη πλευρά είναι που προκαλεί το πρόβλημα :-/

Από το Blogger.