For tomorrow

Δυο έφηβοι φιλιούνται σ' ένα παγκάκι, τυλιγμένοι σε κασκόλ και γάντια, μόνο τα πρόσωπα τους μισοφαίνονται και τα χνώτα τους όταν παίρνουν ανάσες. Ένα άδειο γκρίζο μπαλκόνι χτες το βλέπεις σήμερα καταπράσινο, γεμάτο ζωή, κανονική ζούγκλα. Ένας ηλικιωμένος κύριος στο λεωφορείο λέει στο φίλο του για τον επικείμενο γάμο της κόρης του και τα μάτια του λάμπουν. Δυο σκυλιά χαίρονται που βρέθηκαν στην πλατεία κι οι κύριοί τους ακόμα περισσότερο, το βλέπεις στα μάτια τους και στην ενθουσιώδη ομιλία τους. Μία κυρία 75+ ετών πήγε στο αστυνομικό τμήμα για να αλλάξει ταυτότητα γιατί "έκλεισε 20ετία κι είναι παλιά". Είναι από κείνες τις μέρες που χαίρεσαι να κυκλοφορείς μέσα στο κρύο και τη βροχή, γιατί ακόμα κι αν το ξέρεις, βλέπεις με τα μάτια σου ότι ζωή υπάρχει κι ο κόσμος θα συνεχίσει να τη ζει. Κι εκεί που σχεδόν you're hanging on for dear life, βλέπεις πως ό,τι κι αν γίνει, όσα "τέλη εποχής" αν έρθουν, όσες "τελικές λύσεις" και να δοθούν, ακόμα γίνονται πράγματα for tomorrow κι αναθαρρείς λίγο. Εύκολο δεν είναι;

This entry was posted in . Bookmark the permalink.

2 Responses to For tomorrow

  1. Φαύλος κύκλος η εθνική κατάθλιψη, δύσκολο να σπάσει. Όχι ακατόρθωτο όμως, μικρά-μικρά βήματα και έγινε.

  2. xtsanos says:

    Θέλει κόπο και τρόπο :-)

Από το Blogger.