Archive for Σεπτεμβρίου 2012

Watermark

Το πρώτο μου μπλογκ το ξεκίνησα στις αρχές του 2007, όταν ήμουν μόλις 28. Μετά από σχεδόν διακόσια posts και πολύ σκέψη, το έκλεισα πριν σχεδόν τρία χρόνια, για ν'ανοίξω τούτο εδώ, με το πραγματικό μου όνομα και χωρίς φόβο για ο,τιδήποτε γράφω. Ακόμα και τούτο το μπλογκ, μετά από αρκετές αλλαγές και άβολες στιγμές, πήρε τον τίτλο που πάντα ήθελα: Forever Delayed, για να μου θυμίζει ότι ακόμα είμαι "stranded helpless, endlessly" και προσπαθώ να βγω απ'τους βάλτους από τους οποίους νόμιζα ότι θα ξέφευγα υιοθετώντας μια πιο ανώδυνη και "απρόσωπη" θεματολογία στην αρχή.

Τα 110 post του πρώτου χρόνου στο παλιό μπλογκ δε μπορώ ούτε γι'αστείο να σκεφτώ ότι θα μπορέσω να τα παράγω ξανά, ούτε ως ποσότητα, ούτε (πολύ περισσότερο) ως τρόπο γραφής. Και πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο όταν από τα 28 στα 34 νιώθω ότι έχω γεράσει δυο ζωές κι ότι έχω κουραστεί γι'άλλες τόσες. Αυτά που τότε έγραφα και που διαβάζω τώρα δείχνουν έναν άλλο άνθρωπο, τόσο ξένο που είναι σαν να διαβάζω για τη ζωή ενός τρίτου και τόσο γνώριμο που σχεδόν θυμάμαι πότε έγραψα κάθε post: στο internet cafe στη Χίο σε κάποια έξοδο στο στρατό, καλοκαιρινά Σαββατόβραδα τρώγοντας καρπούζι κι ακούγοντας Suede, Κυριακές πρωί στο μπαλκόνι με καφέ και τσιγάρο, αργά το βράδυ στο γραφείο προσπαθώντας να ηρεμήσω από την πίεση της μέρας.

Το πρώτο μου μπλογκ ήταν το http://exitmusician.blogspot.com. Αρκετοί ίσως είχατε πέσει πάνω σε κάποια ανάρτηση που διαδόθηκε ελαφρώς (ανάμεσα στα τόσα εκπληκτικά blogs εκείνης της εποχής), μερικοί το γνωρίζατε, λίγοι ενημερωθήκατε για τη μετάβαση. That was me then and this is me now. 6 χρόνια και καμιά 300αρια posts μετά, ακόμα κι αν όλα έχουν αλλάξει, ακόμα κι αν σέρνομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο, ακόμα κι αν έχω καμιά 50αριά drafts που δεν πρόκειται ποτέ να ολοκληρώσω και να δημοσιεύσω, ακόμα κι αν κάνω 2,5 μήνες να γράψω (καλή ώρα), ακόμη κι αν με έχει απορροφήσει το twitter, το watermark του μπλόγκερ παραμένει και μόνο η μορφή του αλλάζει. Μη με ρωτήσεις τι έδειχνε τότε και τι δείχνει τώρα, δε μπορώ να διακρίνω τίποτ'άλλο παρά μόνο ότι δείχνει εμένα.

Posted in | 3 Comments
Από το Blogger.