Archive for Οκτωβρίου 2013

"cripple Monday"

Θυμάμαι ότι όταν είχα αγοράσει τη "μπανάνα" το 1993, σε βινύλιο εννοείται, ένας φίλος μου είχε πει "δεν είναι όλα τα τραγούδια όπως το Sunday Morning", υπονοώντας (και προειδοποιώντας με) ότι δε θα άντεχα τον υπόλοιπο δίσκο. Τελικά το Sunday Morning ήταν το κομμάτι που άκουσα λιγότερο από εκείνο το δίσκο, κι από τους επόμενους. Η πρώτη επαφή με μουσική που ηχεί ενοχλητικά στα αυτιά ενός 15χρονου είναι καθοριστική: ή σε ελκύει σαν τις Σειρήνες ή σε στέλνει στα τσιφτετέλια. Για εμένα τότε (και τώρα αλλά σε μικρότερο βαθμό) όσο πιο τραχύς ήταν ο ήχος, τόσο πιο θελκτικός ήταν: Joy Division, Black Flag, ακόμα κι αυτοί οι Durutti Column. Γιαυτό και το άγριο και θορυβώδες White Light/White Heat (1968) είναι από τους αγαπημένους μου δίσκους - κι είναι βγαλμένος από το μοναδικό μυαλό του Lou Reed.



* o τίτλος του post είναι στίχος από το κομμάτι "I Heard Her Call My Name" στη δεύτερη πλευρά του δίσκου

1 Comment
Από το Blogger.