Archive for Σεπτεμβρίου 2013

Οι "απαραίτητοι κακοί"

Πέρυσι τον Οκτώβριο εξηγούσα σε ξένους συναδέλφους, σε ένα από κείνα τα κλασικά τραπεζώματα ευρωπαϊκών έργων, γιατί η Χρυσή Αυγή δεν είναι πολιτικό κόμμα αλλά νεοναζιστική οργάνωση που βρίσκεται σε πλήρη εχθρότητα με την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Πάσχιζα να τους πείσω ότι ένα τέτοιο μόρφωμα κατάφερε να εκλέξει 18 βουλευτές και να έχει μισό εκατομμύριο φανερούς υποστηρικτές - τους φαινόταν αδιανόητο, θεωρούσαν ότι ακόμα και σε αυτές τις ακραίες συνθήκες κρίσης θα λειτουργούσαν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά και οι συλλογικές μνήμες ενός λαού που έχει υποφέρει από το ναζισμό. Έφυγα από εκείνο το τραπέζι χωρίς να είμαι σίγουρος ότι τους είχα πείσει για κάτι που σε εμένα τουλάχιστον ήταν προφανές.

Μετά τη δημοσιότητα που έλαβε η δολοφονία εντός και εκτός Ελλάδας, μερικοί από αυτούς τους συναδέλφους άρχισαν να με ρωτάνε αν η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή όπως παρουσιαζόταν από τα μέσα ενημέρωσης. Μετά την αρχική έκπληξη, καθώς δε μου είχε ξανατύχει σε τυπική επαγγελματική επικοινωνία να στριμώχνονται τέτοιες ερωτήσεις, συνειδητοποίησα ότι η διεθνής διάσταση αυτού που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε τοπικό πρόβλημα έχει ξεπεράσει το επίπεδο της δημοσίευσης μερικών άρθρων και ενός ή δύο ρεπορτάζ, και έχει φτάσει να αγγίζει το θεμελιώδες επίπεδο της ευρωπαϊκής κοινωνίας: τους μεμονωμένους Ευρωπαίους πολίτες. Κοινή συνισταμένη των σχολίων τους είναι ότι ο κίνδυνος τους αγγίζει γιατί μια χαλασμένη οικονομία φτιάχνεται πιο εύκολα από μια χαλασμένη κοινωνία - και ποιος μπορεί να το αρνηθεί;

Πάντα θεωρούσα ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι οι μόνοι που μπορούν να διαφυλάξουν τα δημοκρατικά κεκτημένα σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, όταν οι εθνικές αρχές αποδεικνύονται ανίκανες ή απρόθυμες να το πράξουν. Όμως η απροθυμία της ελληνικής πολιτικής εξουσίας να αντιμετωπίσει το ναζισμό ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά όχι μόνο ευρωπαϊκών θεσμών (όπως π.χ. μέσω των δηλώσεων του Hannes Swoboda και του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland), που μπορούν εκ των πραγμάτων να αυξήσουν την πίεση προς την εθνική αρχή, αλλά και Ευρωπαίων πολιτών που αισθάνονται ότι απειλείται η ειρηνική παράδοση και το δημοκρατικό κεκτημένο που χαρακτηρίζουν εδώ και έξι δεκαετίες την Ενωμένη Ευρώπη. Για πολλούς αυτοί είναι οι "απαραίτητοι κακοί" που επιβουλεύονται την εθνική κυριαρχία και προσβάλλουν τον 'περήφανο ελληνικό λαό' με υποδείξεις και νουθεσίες. Όμως αυτοί σήμερα μας θυμίζουν εμφατικά το αυτονόητο των παραπάνω παραγράφων και μας φέρνουν μπροστά στην ευθύνη των πράξεών μας. Σε προσωπικό επίπεδο, οι συνάδελφοί που μου εκφράζουν αυτή την ανησυχία, μου υπενθυμίζουν ότι υπάρχει και ατομική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Αυτούς τους "απαραίτητους κακούς" τους θέλω μαζί μου και όχι απέναντί μου.


Update: Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του post γράφτηκε πριν δύο μέρες. Αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη επιχείρηση σύλληψης βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής. Νομίζω ότι είναι φανερό πως η συντονισμένη (μέχρι στιγμής) δράση του κράτους είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της ενεργοποίησης και πίεσης των ευρωπαϊκών θεσμών.

Leave a comment
Από το Blogger.